φαείν (το) [Ουσιαστικό]

1. φαγητό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο φαγείν, απαρέμφατο χρόνου αορίστου του ρήματος εσθίω

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   Το φαείν οπίσ’ ση ράχͮα̤ μ’ εδέβεν, απάν' ιμ’ 'κ’ επίασεν. (δεν ευχαριστήθηκα από τη στεναχώρια ή τη δυσαρέσκεια που δοκίμασα)

2. φαγητό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το απαρέμφατο Αορίστου Β' έφαγον, του ρήματος εσθίω