φουσκοιλίδ (η) [Ουσιαστικό]

1. 1) η ουροδόχος κύστης 2) η ουροδόχος κύστης των ζώων την οποία τα παιδιά μεταχειρίζονταν για τόπι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Έχͮ’ και σπάν’ το φουσ̌κυλλίδι μ’. (βιάζομαι να κατουρήσω)