φοτουλούκ (το) [Ουσιαστικό]

1. αναίδεια, αυθάδεια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Νέπαι, Φίλων, τα φοτουλούκια μουν αδαπέσ’ ’κι δα̤βαίν’νε.