φισνένεν (το) [Επίθετο]

1. από βύσσινα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το φίσ̌να

   Παράδειγμα:
   Βάλεν και ελίγον φισ̌νένεν σ̌ουρούπ’.