στατέρ (το) [Ουσιαστικό]

1. κούφα όπου μάζευαν το γιαούρτι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Παράδειγμα:
   Πουλεί την παρχαρέτσαν ατ’ με το χρυσόν στατέριν.

2. θέση ειδική όπου τοποθετούνται κατά σειρά τα δοχεία γάλατος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης