σποταλία (η) [Ουσιαστικό]

1. θόρυβος, ταραχή 1) ασθένεια της κότας (Σταυρί) 2) η άκρη της ουράς της κότας (του σώματος όχι των φτερών, ιδίωμα: Σάντας) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   (Π. Μελανοφρύδη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρί, Σάντας

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   Τέρεν τεμέτερον το τερτ’ και τερ’ και τ’ εσέτερον την σποταλίαν. (γενετήσιος οργασμός)