σπιρίδ (το) [Ουσιαστικό]

1. σπυρί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κοτυώρων

   Παράδειγμα:
   Ας Αε-Σπυριδί’ (Σπυρίδωνα) κ’ ύστερα σπυρίδ’ - σπυρίδ’ μεγαλύν’ ημέρα.