κοσού (η) [Ουσιαστικό]

1. κλώσσα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Κοσού με τα πουλία. (για γυναίκα που την ακολουθούν τα παιδιά της)
   2) Έρ'ται σην κοσούν. (για γυναίκα φιλέρωτα, Ιδίωμα: Σταυρί)