σπαθόχορτον (το) [Ουσιαστικό]

1. Μικρό φυτό με φύλλα σπαθωτά και με φαρμακευτικές ιδιότητες Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Το σπαθόχορτον εθέκ’ναν ατό σα γεράδας.