ποθίκα (η) [Ουσιαστικό]

1. αλεπού Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Όφεως

   Παράδειγμα:
   Ατματσ̌άς και η ποθίκα εποίκανε καρτασ̌λούκ'.