τσαρούχ (το) [Ουσιαστικό]

1. πέδιλο από ακατέργαστο δέρμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Τη δα̤βόλ’ τό τσ̌αρούχͮ’ αλήγορα τρυπισκάται. (Ιδίωμα: Κοτυώρων)

2. τσαρούχι υπόδημα από ακατέργαστο δέρμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   1) από το μεσαιωνική λέξη τσαρούκια
   2) τουρκική, από την τουρκική λέξη carik