τσαμάκ (το) [Ουσιαστικό]

1. ξύστρα που έχει η βουκέντρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Νικόπολης

   Παράδειγμα:
   Επήεν με το τσ̌αμάκ’ εξέγκεν ά’ απ’ αφκά ας σον κόπρον.