πνόϊν (το) [Ουσιαστικό]

1. πνοή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση:
   Ποιητική

   Παράδειγμα:
   Δι' τον ποιητήν το πνόιν.