γιαπή (η) [Ουσιαστικό]

1. κτίριο, οικοδομή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   πράγμα μεγάλο στο είδος του

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Είδα την θάλασσαν γαράν, τα παπόρα̤ γιαπία.