σεύτελον (το) [Ουσιαστικό]

1. παντζάρι, κοκκινιγούλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   1) Ας σα σεύτελα εφτάγ’νε στύπα.
   2) Τον γαμπρόν τον έμορφον, τη Κρωμί’ τον σεύτελον. (ανόητος)

   Προέλευση:
   τουρκική