σεφέρι (το) [Ουσιαστικό]

1. πόλεμος, εκστρατεία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Παραδείγματα:
   1)Τον Μάραντον έρθεν χαρτίν θα πάει σο σεφέριν.
   2) Έχω απάν’ ατ’ πόλεμον, απάν’ ατού σεφέριν.

2. περίπλους, πλεύση, διαδρομή / εκστρατεία / φορά/ ταξίδι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   Από το τουρκικό sefer

   σεφέρ'(ι)