σερμεγέ (η) [Ουσιαστικό]

1. Κεφάλαιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χερίανας

   Παράδειγμα:
   Πουλείς ό,τι έεις και αέτς πα’ γίνεσαι με την σερμεγέν.

   Προέλευση:
   Από το τούρκικο σερμαγέ.