σεπεκλίκ (το) [Ουσιαστικό]

1. Αστειότητα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Προέλευση:
   Τούρκικη

   Παράδειγμα:
   Με τα σεπεκλίκι α ’τουν Τούρκ’ και Ρωμαίοι επεράναν τον χειμωνγκόν.