σελέκ (το) [Ουσιαστικό]

1. φορτίο συνήθως ξύλων του δάσους Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Τραπεζούντας

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παραδείγματα:
   1) Εσύ αύριο δέβα σα ξύλα φέρον έναν σ̌ελέκ’.
   2) Έναν σ̌ελέκ’ γένεια, πολλά γένεια.
   3) Σ̌ελέκ εσ̌ελεκίεσα ναϊλί που θα φορτούται.