τσαλλάτος (ο) [Ουσιαστικό]

1. δήμιος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ο τσ̌αλλάτον με τ’ έναν ντόσιμον έκοψεν το κιφάλ’ τη Χριστιανού.