τσάκαλος (ο) [Ουσιαστικό]

1. θώς, τσακάλι, πονηρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Σα Σούρμενα ας ση τσ̌ακαλίων τα λαλίας ’κ’ επορείς να κοιμάσαι, (θώς, τσακάλι).

2. τσακάλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη cakal