μαραντέα (η) [Ουσιαστικό]

1. μυρουδιά αμάραντου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Κι όντας φυσά από ραχͮί, μυρίζει μαραντέαν.