σεβνταλής (ο) [Επίθετο]

1. ερωτευμένος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σάντας

   Παράδειγμα:
   Ο σεβταλής ο άθρωπον καμίαν ’κι κοιμάται.

   Θηλυκό: σεβνταλήσα,
   Ουδέτερο: σεβνταλίν.

2. ερωτόληπτος παθιασμένος από έρωτα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση :
   τουρκική, από την τουρκική λέξη sevda = ερωτικός καημός

   Θηλυκό γένος : σεβνταλού