τσαβαΐρτασιν (το) [Ουσιαστικό]

1. πολύτιμος λίθος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Μικρίκον τσ̌α̤βαΐρτασ̌ιν ο πρόσωπο σ’ φωτάζει.