τρομάρα (η) [Ουσιαστικό]

1. για την οποία ετρόμαζε Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Τι έχεις, νέ, τρομάρα μου;