τριτοκατάρατος (ο) [Ουσιαστικό]

1. που καταράστηκε την Τρίτη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Παράδειγμα:
   Μάνα τριτοκατάρατε, μάνα τετραδοβλάφτρα̤.