τριπόδ (το) [Ουσιαστικό]

1. έπιπλο με τρία πόδια, επάνω στο οποίο τοποθετούσαν μεγάλα σινία αντί τραπεζιού Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Αργυρούπολης

   Παράδειγμα:
   Η Μαρία έγκεν το τριπόδ’ κι εγούρεψεν το χαλκωματένεν το σινίν.