σαριλούχ (το) [Ουσιαστικό]

1. ίκτερος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σάντας

   Παράδειγμα:
   Σο σαριλούχ’ εδίναν τον άρρωστον να πίν’ ας σο τσίλτεμαν ατ’.