τάτς (το) [Ουσιαστικό]

1. σωρός μεγάλος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ολόεν τά̤τσ’ εγένταν τα λεφτοκάρα̤ τ’.