τατέα (ο) [Ουσιαστικό]

1. γροθιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Άδισσας

   Παράδειγμα:
   Άρκον εθύμωσεν και εντώκεν σο κιφάλ’ τον γέρον κάμποσα τατέας.