ταρρός (ο) [Ουσιαστικό]

1. φτέρνα, αντοχή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση από:
   Ν. Λαπαρίδη

   Προέλευση:
   από το ουσιαστικό ταρσός = φτέρνα και μεταφορικά αντοχή

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Εκόπεν ο ταρρός ατ’.

2. φτέρνα, κότσι, αντοχή, ικμάδα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό ταρσός