ταπίν (το) [Ουσιαστικό]

1. τίτλος ιδιοκτησίας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Χωρίς ταπίν ’κ’ επόρ’νες να πουλείς.