ταπαχά (η) [Ουσιαστικό]

1. πάτωμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Το ψήλος ατουν όσον τέσσερα ταπαχών οσπίτ’.