ταλιάφ (το) [Ουσιαστικό]

1. φθορά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Χρήση από:
   Π. Μελανοφρύδη

   Παράδειγμα:
   Ατόσον ταλιάφ’ νε σον πόλεμον γίνεται.