τουμπάκ (το) [Ουσιαστικό]

1. κράμα χαλκού και ψευδαργύρου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το τομβάκιον

   Παράδειγμα:
   Κάποια καρσάνια έσαν ας σο τουμπάκ’.