τούμπαλον (το) [Ουσιαστικό]

1. τύμπανο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Ο πάππο μ’, ο παππόσ̌κύλον τα τούμπαλα φορτωμένος.