μαντροκώλ (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) η κάτω άκρη της αυλής 2) η αυλή του στάβλου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Είχͮεν σο μαντροκώλ’ κοτσ̌ό χωράφ’.
   2) Λελεύω τα μαντροκώλα̤ σ’ με τα μουσ̌κάρα̤ αντάμαν.

2. 1) αυλή σταύλου 2) έξω από το μαντρί Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης