τορόσ (το) [Ουσιαστικό]

1. τρύπα στο παχνί, για να δεθεί το σχοινί του ζώου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Άμον τη Σαββούλας το γαρκόν, δεμένον σο τορόσ̌’.