τορβά (η) [Ουσιαστικό]

1. μικρός σάκος όπου βάζουν την τροφή των υποζυγίων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Εγόμωσεν την τορβάν κουρθάρ’.