τιαβιά (η) [Ουσιαστικό]

1. καμήλα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Ατότες η τιαβιά πά’ χουρμάδες έχͮεζεν.