τιτσάρτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. έμπορος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Ας σην Σαντά ολίγ τιτσ̌ά̤ρ εξέβαν.

   Ομμόριζο - Παράγωγο:
   τιτσ̌α̤ρλούχ (εμπόριο)