τιρακής (ο) [Επίθετο]

1. αυστηρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ο σ̌κύλος ατουν άμον τον άντραν ατ’ς τιρα̤κής εν’.