τίπη (η) [Ουσιαστικό]

1. βάθος, πυθμένας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Ατώρα να σταμπίζω σας σην τίπη τση φυλακής.