τίπ (ινκιάρ) [Επίρρημα]

1. ολότελα, παντελής άρνηση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Τίπ ινκιάρ εποίκεν ντο εβλαστήμεσεν.
   2) Εποίκεν τίπ ινκιάρ’ ντό έκλεψεν.