τιλκιάρτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. μαραγκός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Μάνα ’κι παίρω τιλκιάρ’, κρούει τ’ αξ̌ινάρ’ με τ’ εφκιάρ’.