τικλαμά [Επίρρημα]

1. πολύ ανήφορος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Τη Κωφιάδη η στράτα τικλα̤μά̤ έτον.