σκοτωμός (ο) [Ουσιαστικό]

1. φόνος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Εσύ ’κ’ έσ’νε π’ εποίκες τον σκοτωμόν;
   2) Σα κοκκία απάν’ εγέν’τον σκοτωμός.