τιζέν (το) [Ουσιαστικό]

1. ίσιωμα πέτρες μικρές πλακωτές με τις οποίες ο χτίστης σιάζει την επιφάνεια του τοίχου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παραδείγματα:
   1) Εξέβαμε απάν’ σο τιζέν’ τ’ ορμανί’.
   2) Εσέγκεν το έργον ατ’ σο τιζέν. (ίσιαξε τη δουλειά του)