τιαβγατσής (ο) [Ουσιαστικό]

1. διάδικος αυτός που εγείρει αξιώσεις Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εξέβεν τιαβγατσ̌ής και αδελφό μ’.