σύρτες (ο) [Ουσιαστικό]

1. Σύρτης Τετραγωνικό ξύλο που την ημέρα (χωνόταν) στο δεξιό τοίχο της πόρτας και τη νύχτα το τραβούσαν και έμπαινε σε τρύπα του άλλου τοίχου. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)